Metody wyświetlania

W second life istnieje wiele metod wyświetlania prezentacji. Do najczęściej wykorzystywanych należą:

• Tekstura na primie
• Treść online na primie
• Hybryda treści online i tekstur na primie (obie powyższe jednocześnie)
• Obiekt ze skryptami umożliwiający streaming treści (opcja 2 z zaawansowanymi możliwościami hosta)

Tekstura na primie – podstawowa i najbardziej rozpowszechniona. Każdy prim (kształt podstawowy) posiada co najmniej jedną powierzchnię (polskie tłumaczenia funkcji zwykle podają słowo: stronę), na której może być umieszczona tekstura. Wymienia się następujące metody umieszczania tekstury na primie:

• Złap, przeciągnij i upuść
• Załaduj tekstury do zawartości obiektu i użyj skryptu
• Załaduj klucz UUID tekstury bezpośrednio z szafy (ang. inventory)

Każda tekstura (plik graficzny) do wykorzystania na prim, musi zostać zaczytana do Second Life. Możliwe jest wprowadzanie tekstur pojedynczo lub kilku na raz.

Uwaga! Przesyłanie plików graficznych do Second life wiąże się z jednorazową opłatą za każdy plik w walucie wewnętrznej (L$ – Linden Dolary). Dla tekstur niskiej rozdzielczości (maksymalnie: 1024×1024 piksele) wynosi ona 10 L$, jednakże dla tekstur o wyższych rozdzielczościach (powyżej 1024 piksele na dany bok), opłata wynosi już 50 L$. Zalecamy pliki PNG lub JPG generowane przez popularne narzędzia do tworzenia prezentacji (mieszczą się w podstawowej cenie).

Metoda “przeciągnij i upuść” jest najprostsza, nie wymagająca wiedzy o skryptach. Metoda “załaduj do zawartości” wymaga od użytkownika wyłącznie podstaw edycji obiektu wyświetlającego. Metoda “kluczy UUID” wymaga natomiast podstawowej wiedzy z dziedziny tworzenia skryptów we wbudowanym języku LSL (Linden Script Language, podobnym do C) lub wprowadzonym na przełomie 2025-26 języku LUA.

Treść online na primie – wykorzystuje dodaną w 2010 roku funkcję “Media On Prim” pozwalającą na zmianę statycznego obiektu w przeglądarkę internetową. Nie wymaga uruchamiania osobnego programu do przeglądania treści online. Minusem rozwiązania jest większe zużycia łącza aplikacji głównej co może negatywnie wpływać na czas ładowania, odświeżania treści oraz tekstur.

Hybryda treści online i statycznych – coraz powszechniejsza praktyka. Funkcja Media On Prim powstała po części dla użytkowników posiadających niskiej klasy konfiguracje sprzętowe, nie pozwalające na swobodne utrzymanie Second Life oraz przeglądarki internetowej osobno. Dziś jest to już bardziej możliwe, ze względu na inne standardy konfiguracyjne komputerów niż w pierwszych dwóch dekadach XXI wieku. Model prezentacji treści jest przez to bardziej hybrydowy, gdzie treści statyczne prezentowane są w Second Life, a wszystkie linki do treści online są przesyłane na czat ogólny, aby studenci mogli je otworzyć na własnych przeglądarkach w dogodnym dla siebie czasie.

Obiekt pozwalający na streaming treści – rozwiązanie możliwe, choć wymagające większego wysiłku w celu użycia. Jest to zazwyczaj połączenie funkcji Media On Prim ze skryptami pozwalającymi na większą kontrolę hosta, poprzez wykorzystanie zewnętrznego portalu streamingowego. W rzeczywistości, obiekt w Second Life jest odbiornikiem treści przesyłanych z naszego komputera, poprzez portal internetowy lub aplikację mobilną. Dzięki temu, możemy pokazywać film, większe pliki PDF lub każdy inny plik. To rozwiązanie jest powszechne w światach VR, gdzie użytkownik ma większą immersję.